Expositie groep Filarski

15 t/m 16 juni 2019

Deelnemers

Marian Filarski, Vera Vandervesse, Greet Cassiers, Jeanne Kox, Ellen Copray, Liesbeth van Erp

Schilderwerk

Marian Filarski, richtte bijna 20 jaar geleden Academie Filarski op. Tegenwoordig bestaat het Academie uit:
het kunsttraject van 9 maanden
Op weg naar het kunstenaarschap.
Twee keer per jaar start dit traject in september en in januari. Deelnemers gaan op zoek naar hun eigenheid in de kunst. Daarnaast zijn er bij Academie Filarski workshops te volgen die allemaal bijzonder zijn,

a. door de wabi sabi aanpak,

b. door de bijzondere materialen die er worden gebruikt.

Ook zijn er bij Academie Filarski online lessen te volgen. 

De filosofie van Academie Filarski is de Wabi Sabi gedachte. Dat betekent: De schoonheid van de imperfectie. Het bijzondere van het werken vanuit de imperfectie is dat, als je dat goed doorwerkt dat het zo maar “perfectie” kan worden.

Wabi Sabi gaat ook over het niet resultaat gericht werken. Je bent altijd bezig met het pad te lopen van jouw eigen ontwikkeling, en dat eindigt nooit.

Het werken op deze manier geeft die vervelende stemmetjes, die criticaster, geen ruimte. Op de expositie zullen ook veel werken en boeken te zien zijn, die bij diverse workshops horen. 

Marian heeft een aantal van haar deelnemers aan het kunsttraject uitgenodigd om nu hier in het Oude Kerkje te exposeren. 

Marian Filarski
Ik werk vaak klein, deels omdat ik het fijn vind en veel kan werken, deels uit ruimtegebrek. Ik heb heel veel techniek in huis, omdat ik het van belang vind om door te geven aan mijn cursisten.

Iets waar ik echt van gecharmeerd ben is zeefdrukken. Een aantal van deze kleine werken,  zijn uitgeprint op een speciaal folie. 

Jeanne Kox
Mijn onderwerp was 'Vluchtelingen' in de brede zin van het woord. Dat liep doorheen de tijd.

Een staat van zijn dat van alle tijden is, en om allerlei redenen gebeurt. Een situatie die een  drieluik in hun bestaan als 'vluchteling'  laat zien. Een verleden, een nieuwe toekomst, waartussen mensen zich dan (hopelijk tijdelijk) bevinden. 

Een situatie van ontheemd zijn, op zoek naar een nieuwe bestaansgrond allen met hun ziel onder de armen. 

Mensen die daardoor hun individualiteit dreigen te verliezen en opgaan in een ontvangende samenleving die hen dikwijls ongewild 'op één hoop gooit'. 

Een thema dat ieder aangrijpt maar waarvoor we blijkbaar geen duidelijke oplossing zien, als medemens niet, noch als samenleving... 

Ik werk ook met wegwerpmateriaal. Verder werk ik in keramiek met gevonden stukjes hout. En kleine schilderijtjes op paneeltjes met verbeeldingen van vluchtelingen.   

Liesbeth van Erp
Leven in de Westerse maatschappij. Overal is geluid, echte stilte is er zelden. Ik ben opzoek naar stilte. Alleen de geluiden van de natuur horen; het ruisen van bladeren in de wind, de golven van de zee of gewoon niets. Een zoektocht, een aanleiding waarvan dit werk het eerste deel is. Teveel prikkels (geluid) veroorzaken chaos en onrust in mijn brein. Die chaos heb ik tot uitdrukking gebracht in mijn werk.

Greet Cassiers
‘Mijn medium is kleur!

Op diverse ondergronden als doek, papier, hout, foto’s, oude boeken, teken, schilder, druk, schuur schraap en poets ik  tot het beeld tevoorschijn komt dat er al in zat maar nog niet zichtbaar was.

Het hele proces lijkt op archeologie, het opgraven van de schat!

Altijd gaat het over de mens en zijn verhaal.’ 

Ellen Copray
Een verlangen naar de schoonheid en kracht van het vrouwelijke !

Een speurtocht naar inzicht , naar waarheid , een antwoord dat diepe wortels heeft in het verleden.

Vera Vandervesse
In de natuur is er zoveel te zien. Ik hou van de kleine dingen, de bijna onzichtbare dingen, de zowat vergane dingen. Verstilde momenten… datgene wat ik in een flits zie. Die frisse momenten zonder nadenken over compositie, of vind ik het beeld mooi of niet, of vind de ander het mooi of niet? 

Een paar takjes die als kalligrafie aftekenen tegen de achtergrond van water.

Een blad van een waterplant die zijn reflectie afgeeft in het water

Een zaadbol - in de herfst van zijn leven na een bloeiperiode 

Naast een element uit de natuur  hebben de gedempte kleuren blauw, groen, bruin, zwart een hoofdrol in mijn serie. Geeft een gevoel van verstilling, van rust.

Eén tak, één bloem, één blad,... helemaal op zichzelf. Bijna verborgen door de natuur of door

mezelf. En dat laatste vooral door de stukjes papier, plastic, aluminiumfolie,… die ik er aan heb toegevoegd. 

‘Kijk, dan zie je meer’ omvat zoveel meer.  Zoals het gezegde ‘Kijk, als je tekent zie je meer.’

Zelf vind ik ook…  ‘Kijk, als je luistert dan zie je meer’.  Aandacht hebben voor en in de natuur,  of voor een ander, dat is essentieel. Het (bijna) onzichtbare zichtbaar maken of het zichtbare (bijna) onzichtbaar maken.